zrozumienie

Rozumienie monosylab – klucz do rozumienia francuskiego

Popularne zestawy podmiot+orzeczenie, które są tak krótkie, że trudno wyłapać je ze słuchu. Zebrane w jednym miejscu. Kolekcja której potrzebowałeś/aś nawet nie zdając sobie z tego sprawy.

Francuski powszechnie znany jest tego, że wymowa, a w jeszcze większym stopniu rozumienie ze słuchu są prawdziwym wyzwaniem dla uczących się tego języka. Nie słownictwo, nie gramatyka, a właśnie fonetyka. Częściowo składają się na to nieczytane końcówki, częściowo wiele zbitek literowych do zapisu jednego dźwięku, a z pewnością gwoździa dobija liaison i elizja.

Efektem tego jest dość częsta sytuacja, gdy osoba przyzwyczajona już dobrze do tego, że nawet bazując na sztywnej składni PODMIOT + ORZECZENIE + DOPEŁNIENIE, nadal po usłyszeniu zdania nie bardzo daje się zrozumieć sens, ani w ogóle namierzyć kluczowe elementy wypowiedzi. Dzieje się tak wielokrotnie dlatego, że podmiot i orzeczenie potrafią być wypowiedziane w pierwszych dwóch sylabach całego zdania, a nierzadko w samej pierwszej sylabie.

To sytuacja mało spotykana (jeśli w ogóle) w języku polskim, co zatem jasne jest, że może sprawiać poważne kłopoty podczas używania francuskiego jako języka obcego – zrozumienie przekazu jest mocno utrudnione. Ćwicząc konwersacje z moimi uczniami, dość często mówią mi, że wydaje im się, że ogarnęli zrozumienie całego zdania, ale nie wiedzą o co w nim chodziło, ponieważ nie wyłapali jaka czynność została wyrażona, ani kto miałby ją wykonywać.

Dlatego postanowiłem zrobić pewne kompendium najczęstszych sytuacji, w których krótkie zestaw PODMIOT + ORZECZENIE przelatują przez zdanie wyjątkowo szybko. Trzy istotne rzeczy :

  1. Ta lista jest przeznaczona dla osób, które mają opanowaną odmianę w présent i formę participe passé dla przynajmniej 100 najczęstszych czasowników
  2. Absolutnie krytycznie ważnym elementem jest znajomość poprawnej wymowy, ze szczególnym naciskiem na wymowę nieakcentowanego “e”.
  3. Jeśli nie została dodatkowo podana dla danego określenia forma zanegowana, warto sobie przemyśleć jak powinna ona dla danej sekwencji brzmieć.

Pierwsza część listy – sytuacje gdy PODMIOT + ORZECZENIE = 1 lub 2 sylaby w wymowie nominalnej.

  • être : je suis, tu es, il est. elle est, on est, c’est
  • avoir : j’ai, tu as, il a, elle a, j’en ai, il y a
  • faire : je fais, tu fais, il fait, elle fait, on fait, j’en fais, j’ai fait
  • devoir : j’ai dû
  • voir : j’ai vu
  • dire : je dis, tu dis, il dit, elle dit, j’ai dit
  • pouvoir : je peux, tu peux, il peut, j’ai pu
  • aller : je vais, tu vas, il va, j’y vais, vas-y
  • savoir : je sais, tu sais, il sait, j’ai su
  • mettre : je mets, tu mets, il met, elle met, on met, j’ai mis
  • vivre : je vis, tu vis, il vit, on vit
  • croire : j’ai cru
  • jouer : je joue, tu joue, il joue, elle joue, on joue, j’y joue
  • lire : je lis, tu lis, il lit, on lit
  • aimer : j’aime, tu aime, il aime, elle aime, il l’aime, elle l’aime
  • aider : j’aide, tu aide, il aide, elle aide

Reszta listy – sytuacje gdy PODMIOT + ORZECZENIE = 1 lub 2 sylaby w wymowie potocznej.

  • chuis = je suis
  • j’m suis = je me suis
  • t’es = tu es
  • c’n’est = ce n’est
  • t’as = tu as
  • t’as qu’à = tu n’as qu’à
  • t’en a = tu en as
  • ya = il y a
  • ya pas = il n’y a pas
  • ya plus = il n’y a plus
  • ya qu’à = il n’y a qu’à
  • y’en a = il y en a
  • y’en a pas = il n’y en a pas
  • va yavoir = il va y avoir
  • j’fais = je fais
  • j’fais pas = je ne fais pas
  • t’en fais = tu en fais
  • t’en fais pas = ne te fais pas de souci
  • t’as dû = tu as dû
  • t’as vu = tu as vu
  • j’l’ai vu = je l’ai vu
  • t’as dit = tu as dit
  • t’as pas dit = tu n’as pas dit
  • j’peux = je peux
  • t’as pu = tu as pu
  • j’vais = je vais
  • chais = je sais
  • j’mets = je mets
  • j’me mets = je me mets
  • j’m’y mets = je m’y mets
  • t’as mis = tu as mis
  • j’vis = je vis
  • j’joue = je joue
  • j’lis = je lis
  • t’as lu = tu as lu
  • t’aimes = tu aimes
  • t’aides = tu aides