zaimki dzierżawcze

Często mylone z przymiotnikami dzierżawczymi, zaimki dzierżawcze są jednym z użyteczniejszych codziennych elementów języka. Pozwalają one upiec dwie pieczenie na jednym ogniu :

  1. Informują do kogo należy dany obiekt (tak jak przymiotniki dzierżawcze)
  2. Zastępują dany obiekt, aby uniknąć powtórzeń w rozmowie.

Tak jest! Nie dość, że jesteśmy w stanie przekazać do kogo należy daną rzecz, to jeśli tylko już raz dany obiekt pojawił się w rozmowie, mamy dzięki zaimkom możliwość uniknięcia powtarzania w kółko danego słowa

  • Czy widziałeś może mój zeszyt?
  • Nie, mam tylko mój zeszyt, nie wiesz gdzie jest twój zeszyt.
  • Szkoda, że nie wiesz gdzie jest mój zeszyt, nigdzie nie moje znaleźć mojego zeszytu.
  • Poszukaj jeszcze w tamtej szufladzie, czy nie ma twojego zeszytu.

Cała ta rozmowa powyżej mogłaby brzmieć dużo lepiej, gdyby uniknąć powtórzeń – przydatne byłyby do tego nie tylko zaimki wskazujące, ale również zaimki dopełnienia i zaimki podmiotowe.

A jak to wygląda w praktyce? Weźmy dla przykładu wymianę zdań w której w pierwszej wypowiedzi użyty będzie przymiotnik dzierżawczy, a w kolejnej już (aby uniknąć powtórzenia) użyty będzie zaimek dzierżawczy :

  • To jest mój dom
  • A ten jest mój.

A teraz po francusku :

  • C’est ma maison
  • Et la-bas, c’est la mienne.

Co można zauważyć? Zaimki dzierżawcze mocno różnią się od przymiotników z tej samej rodziny – zupełnie inaczej niż w języku polskim. Cała lista jednych i drugich dla porównania poniżej :

przymiotniki dzierżawcze
zaimki dzierżawcze