Ultra Francuski – czasowniki z końcówką -er

Cały prawy bok tabeli zajmują ustawione w porządku alfabetycznym (po polsku) czasowniki z bezokolicznikiem kończącym się na -er. Sposób ich odmiany przedstawia modelowo czasownik „parler” (mówić), którego odmiana znajduje się w prawym górnym rogu tabeli.

1. Dominująca grupa czasowników

• Rozmiar grupy: Czasowniki pierwszej grupy, zakończone na -er, stanowią około 96% wszystkich francuskich czasowników. To oznacza, że ucząc się jednego schematu odmiany, można stosować go do tysięcy słów.
• Przykłady najczęściej używanych czasowników -er:
  • Parler (mówić)
  • Aimer (kochać, lubić)
  • Travailler (pracować)
  • Jouer (grać)
  • Manger (jeść)

---

2. Regularność odmiany

• Jednolite końcówki: Czasowniki z końcówką -er odmieniają się według regularnego schematu w czasie teraźniejszym:
  • Parler:
    • je parle (mówię)
    • tu parles (mówisz)
    • il/elle parle (mówi)
    • nous parlons (mówimy)
    • vous parlez (mówicie)
    • ils/elles parlent (mówią)
• Zaleta regularności: Uczniowie mogą szybko przyswoić schemat i stosować go intuicyjnie do innych czasowników.

---

3. Czasowniki z nieregularnościami ortograficznymi

• Zmiany w pisowni dla zachowania wymowy:
  • Czasowniki takie jak manger (jeść) i nager (pływać) dodają -e- przed końcówkami zaczynającymi się na -ons w pierwszej osobie liczby mnogiej:
    • Nous mangeons (Jemy), Nous nageons (Pływamy).
  • Czasowniki z -cer, np. commencer (zaczynać), zmieniają c na ç przed -ons, aby zachować miękką wymowę:
    • Nous commençons (Zaczynamy).
  • W czasownikach zakończonych na -yer, litera y w temacie zmienia się na i przed niemych końcówkach w odmianie, takich jak: -e, -es, -ent.
    • Przykład: payer (płacić)
• Podwajanie spółgłosek lub akcenty:
  • Czasowniki appeler (wołać) czy jeter (rzucać) podwajają spółgłoskę w formach o niemych końcówkach:
    • J’appelle (Wołam), Je jette (Rzucam).
  • W czasownikach takich jak préférer (woleć) zmienia się akcent:
    • Je préfère (Wolę).